Την τελευταία ημέρα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κωπηλασίας του 2026, η Sophie Souwer βγήκε από τη μία βάρκα και μπήκε σε μια άλλη. Λιγότερο από μία ώρα μεσολάβησε μεταξύ των δύο μεταλλίων της.
Μια θέση στην οκτάδα την τελευταία στιγμή
Η Souwer δεν επρόκειτο να αγωνιστεί στο οκτάκωπο γυναικών. Η Alice Gnatta είχε τραυματιστεί και η Souwer κλήθηκε την τελευταία στιγμή — σε μια βάρκα με πηδάλια, την πιο σημαντική ημέρα της ρεγκάτας.
Ο τελικός ήταν πολύ αμφίρροπος. Η Ρουμανία προηγήθηκε και κέρδισε, όπως συνηθίζει σε αυτή τη διοργάνωση. Πίσω της, η Ιταλία κυνήγησε τη Μεγάλη Βρετανία σε όλη τη διαδρομή και πέρασε τη γραμμή τερματισμού τρίτη, περίπου δύο δευτερόλεπτα πίσω από το βρετανικό πλήρωμα. Πρόκειται για το τέταρτο συνεχόμενο χάλκινο μετάλλιο της Ιταλίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο οκτάκωπο γυναικών.
Πλήρωμα: Κλάρα Γκερά, Σόφι Σούβερ, Αντζέλικα Μερλίνι, Τζιόρτζια Πελάκι, Σίλβια Τεράτσι, Ελίσα Μοντέλι, Λάουρα Μεριάνο, Άλις Κοδάτο, με πηδαλιούχο τον Εμανουέλε Καππόνι.
Αμέσως πίσω στη θάλασσα
Κατέβηκε από την οκτάκωπο, μπήκε στο μεικτό διπλό με τον Niels Torre και πήγε ξανά στην αφετηρία.
Στα 500 μέτρα βρισκόντουσαν στην πέμπτη θέση. Τότε άρχισαν να κερδίζουν έδαφος. Προσπέρασαν την Ολλανδία, μετά την Ουκρανία, και τερμάτισαν τρίτες — 1,55 δευτερόλεπτα πίσω από τη Γερμανία και 2,54 πίσω από τη Ρουμανία. Ένα δεύτερο χάλκινο μετάλλιο, σε κατηγορία σκαφών στην οποία είχε αγωνιστεί στην ίδια σειρά αγώνων.
Δεν ήταν μια εύκολη μέρα για κανέναν στη λίμνη. Οι καταιγίδες είχαν διακόψει τους αγώνες για περίπου δυόμισι ώρες το πρωί, και όταν τελικά ξεκίνησαν οι τελικοί, τα πληρώματα κωπηλατούσαν κόντρα στον άνεμο, με συμπιεσμένο πρόγραμμα.
Ο μακρύς δρόμος της επιστροφής
Η Σούουερ είναι 39 ετών. Γεννήθηκε στην Ολλανδία και αγωνίστηκε με την ολλανδική ομάδα από το 2013 έως το 2021: χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο τετραπλό σκίφ το 2017, χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2018 και το 2019, ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, καθώς και συμμετοχή σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες — στην οκτάκωπο στο Ρίο το 2016 και στο μονόκωπο στο Τόκιο το 2020.
Μετά το Τόκιο σταμάτησε. Ήταν, όπως η ίδια έλεγε, «άδεια». Ένας τραυματισμός στην πλάτη, μια μακρά και αγχωτική προετοιμασία και καμία πραγματική επιθυμία να συνεχίσει.
Στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 2024 γεννήθηκε ο γιος της, ο Μικέλε, και αργότερα εκείνο το καλοκαίρι παρακολούθησε τους Αγώνες του Παρισιού ως θεατής. Κάτι δεν της έβγαζε νόημα — η αίσθηση ότι δεν είχε φτάσει όσο πιο μακριά μπορούσε. Το 2025 επέστρεψε στους διεθνείς αγώνες, αυτή τη φορά φορώντας τα μπλε χρώματα της Ιταλίας, και έκανε το ντεμπούτο της για τη νέα της χώρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Βαρέζε, στην ίδια λίμνη όπου έχει πλέον κερδίσει δύο ευρωπαϊκά μετάλλια. Κωπηλατεί για τον σύλλογο Canottieri Pescate. Σύζυγός της και προπονητής της είναι ο Μαρτίνο Γκορέτι.
Ο στόχος που έχει θέσει είναι το Λος Άντζελες 2028.
Τι θα ακολουθήσει
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας στο Άμστερνταμ απέχει μόλις λίγες εβδομάδες. Το Βαρέζε δεν ήταν ποτέ ο στόχος — ήταν μια σκληρή, ειλικρινής δοκιμασία στο τέλος ενός απαιτητικού προπονητικού κύκλου, υπό δυσμενείς συνθήκες, με μια αλλαγή σκάφους που δεν είχε προγραμματίσει.
Δύο μετάλλια σε ένα απόγευμα είναι μια καλή απάντηση.
Η Sophie Souwer ανήκει στην οικογένεια της SUPERSPORT. Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες προφίλ της ως αθλήτριας εδώ.
0 σχόλια